ὁ πατέρας
Εἶχε ἀκούσει ἐκεῖνο τόν καιρό στό ραδιόφωνο
παιδί ἀκόμα
ἀτέλειωτες σειρές ὀνομάτων στίς
ἀναζητήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ
Κάθε φορά ἔμενε κάτι σάν πίκρα
μέσα του
ὅτι οὔτε σ’ αὐτή τήν ἐκπομπή
εἶχε ἀκουστεῖ τό ὄνομά του
μέ τή διευκρίνηση πώς τόν ἀναζητεῖ ὁ πατέρας
Σύμφωνα μέ τήν κυβερνητική ἀνακοίνωση
οἱ πληγές θά παραμείνουν γιά μιά μέρα ἀκόμα
ἀνοιχτές
Ὕστερα θά φραγοῦν μέ λάσπη
πού θά ψηθεῖ σέ καινούργιες πυρκαγιές
γιά ν’ ἀποφευχθεῖ ἡ κακοφόρμισή τους
Στιγμή δέν παύουν
νά νοιάζονται γιά μᾶς
ἡ μικρά Ντενίζ
Τριγυρνοῦσε
μ’ ἕνα μεγάλο μικρόφωνο στό χέρι
πού ἄφηνε τό χοντρό γαλάζιο καλώδιο
νά καταλήγει στην πίσω τσέπη
τοῦ παντελονιοῦ του
και οὔρλιαζε
Ἡ μικρά Ντενίζ δέν θά ‘ρθει ἀπόψε
Ἑτοιμαστεῖτε γιά μιά Ντενίζ δίχως ζωή
Ἑτοιμαστεῖτε γιά μιά ζωή χωρίς Ντενίζ
Ἡ μικρά Ντενίζ δέν θά ‘ρθει ἀπόψε
Ἑτοιμαστεῖτε γιά τήν ὥρα
πού δέν θά ‘ρθεῖ οὔτε τό βράδυ
ὕστατη πράξη
Ἦταν ὅλοι ἐκεῖ
πολιτικοί παιδόφιλοι νταβάδες ἐκδότες
σωματέμποροι παρουσιαστές
ναρκέμποροι τῆς Δίωξης
ἀπομεινάρια χαλασμάτων
καί τά πρῶτα ἀσβεστωμένα χαλικάκια
γιά τή λεωφόρο τοῦ μέλλοντος
Ὁ θίασος μέ τά κουρασμένα χάλκινα
τά λευκά κολάρα καί τά χειρόκτια τοῦ γανωτῆ
Οἱ λοβοτομημένοι ψηφοφόροι
στοιχισμένοι σέ πεντάδες
Τά καψόνια στόν ὄρχο κατά μόνας
Ἡ νικοτίνη σέ μπιτόνια τῶν ὀκτώ
Ἦταν ὅλοι καί ὅλα ἐκεῖ
ὅταν ἀπασφάλισε
ὁρμώντας καταπάνω
φρόνημα
Καί εἶδαν στά μάτια τοῦ νεοφερμένου
μιά λάμψη πού ποτέ δέν εἶχε
τό δικό τους βλέμμα
Καί πολύ φοβήθηκαν γιά τό ρημαγμένο
βιός τους
καί γιά τή σακάτισσα ζωή τους
πού δέν τήν ἤθελε μήτε ὁ χάρος
Τοῦ λοιποῦ ἀποφάσισαν
ἀφοῦ ἀνέμισαν ὅλες τίς σημαῖες
καί κάθε μπαϊράκι πού βρῆκαν στά σεντούκια
νά πεθαίνουν μονάχα τά σαββατοκύριακα
Ὅταν θά ‘χουν τελειώσει τίς δουλειές τους
καί πληρώσει ὅλους τούς φόρους τους
στό κράτος
περιστατικό
Μέτρησε γιά νιοστή φορά
τίς ἀνεμογεννήτριες
πού λικνίζονταν στόν τράχηλο τοῦ ὁρίζοντα
μέσα ἀπ’ τίς πυκνές περσίδες τῶν ματιῶν της
Μπῆκε στό νυφικό τῆς μικρασιάτισσας γιαγιᾶς
ἀπ’ τήν Καππαδοκία
καί δοκίμασε ἀπό τόν πέμπτο
τόν νόμο τῆς βαρύτητας
Ὕστερα
Ἕνα κατάλευκο τριαντάφυλλο στήν ἄσφαλτο
ντυμένο στά κόκκινα
ὁ Φραγκίσκος τῆς Ἀσίνης
Ὁ Στέλιος Κυριακοῦ
ἔχει πάντα τίς τσέπες του γεμάτες ἰάματα
γιά τίς ἀνοιχτές πληγές τοῦ δρόμου
Ἔχει στά χέρια του πάντα καλούδια
καί περίσσεια τρυφεράδας στή φωνή του
γιά τά λησμονημένα πλάσματα μέ τό παράπονο στό βλέμμα
Ὁ Στέλιος Κυριακοῦ συνέταξε
τό λεξικό τῆς γλώσσας
τῶν τετράποδων μέ τήν εὐαίσθητη μουσούδα
καί τήν ἄδολη πίστη στή ράτσα τήν ἀνθρώπινη
καί μεταφέρει τή δική τους ἐκδοχή στή γλώσσα μας
γιά λέξεις ὅπως πόνος πόνος πόνος
φιλία πίστη ἀφοσίωση
Ἔχει πολλή εὐγένεια ὁ Στέλιος στήν ψυχή του
καί μιά καλοσύνη πού ἐκρήγνυται ἀθόρυβα
σέ κάθε ἀδύναμο χτύπο
σκυλίσιας κόκκινης καρδούλας
Ὁ Στέλιος Κυριακοῦ
ὁ αὐλητής τῆς ἐρημίας μας
ὁ ταχυδρόμος
Δέν ἔχει γράμμα ἐτούτη τή βδομάδα
μᾶς ἔλεγε ὁ Κώστας ὁ ταχυδρόμος
ὅταν τρέχαμε μέ κομμένη τήν ἀνάσα
νά τόν ἀπαντήσουμε σέ μιά στροφή τοῦ δρόμου
πάνω στό πανύψηλο ἄλογό του
μετά τόν ἦχο τῆς τρομπέτας του
ἀπό τή ράχη τοῦ Σταυροῦ
Σᾶς στέλνουν ὅμως κάτι ἄλλο συνέχιζε
χώνοντας τό χέρι στό βάθος τῆς μεγάλης σάκας του
Πάντα εἶχα τήν ἀπορία
πῶς ἔβρισκαν οἱ καραμέλες
τόν δρόμο τους ἀπό τήν ξενιτιά
χωρίς γραμμένη τή διεύθυνση ἐπάνω τους
τοῦ μακρινοῦ χωριοῦ μας
προσφυγικό
Ὁλόγυρα μικρές ἄσπρες βαρκοῦλες
μέ τά λιγνά μπρατσάκια τους
νά σκάβουν μανιασμένα στό νερό
Τήν ὥρα πού ἐκεῖνος ἔλυνε μεμιᾶς
τούς κάβους ὅλους ἀπό τή ζωή
καί μιά μπουρού ἔσκουζε ἀλλόκοτα βραχνά
κάπου μακρυά
πλειστηριασμός
Πρίν βγάλουν στό σφυρί τό χαρτοκούτι
μέ ὅλο του τό βιός
ἡ τράπεζα καί τό μπακάλικο τῆς γειτονιᾶς
μέ τό τεφτέρι
χάραξε μέ τό κουτάλι του στό πεζοδρόμιο
ΕΔΩ ΗΤΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ
κι ἔσυρε μέ μανία τόν φωσφόρο τοῦ πυρίου
ἐπάνω στήν τραχιά πλευρά τοῦ σπιρτόκουτου
30ς ὄροφος θάλαμος 13
Ἀπό τό κρεβάτι μέ τά πλαστικά σεντόνια
ἄκουγε τά βήματά της
τῆς μαυροφορεμένης φιγούρας
στόν διάδρομο τοῦ νοσοκομείου
μέ τά ρομβοειδῆ πλακάκια
σέ ἄσπρο μαῦρο
Ἴδιος ὁ ἦχος πού ἀφήνουν οἱ ὁπλές
στήν ἄσφαλτο
ἀλόγου νά σέρνει ὁλημερίς τόν θάνατό του
νά σέρνει τό κάρο μέ τό πεθαμένο σῶμα του
γιά τό χωράφι μέ τούς γύπες
ἀλλά καί πάλι
ἦταν τῆς νοσοκόμας μέ τά σαμπό
τά βήματα
ὕστερα
Μέτρησαν νεκρούς καί λαβωμένους
στίς σμπαραλιασμένες λεωφόρους
σέ ἰσοπεδωμένες πλατεῖες
σέ δρόμους καί παράδρομους
Προέβησαν στίς σχετικές καθησυχαστικές
ἀνακοινώσεις
καί συνέστησαν ἐπιτροπές ἀπό εἰδήμονες
γιά τήν ὀργάνωση νέων ἐπιτροπῶν
πού θά ἐπιτρέπουν στίς ἀπό καιρό ἀργόμισθες
στά ράντζα τῶν ἁρμόδιων ὑπουργείων
νά ταξινομήσουν πρός ἀποστολήν
ἀναλόγως θεαματικότητος
τούς καινούργιους
ὑπερχειλισμένους κουμπαράδες
ὁ κλειδοῦχος
Ὅταν τά βαγόνια ἀποσύρονται μέ πάταγο
κραδαίνοντας πελώρια εἰσιτήρια
ὁ κλειδοῦχος τῆς βάρδιας ἀνακάθεται στήν ἀποβάθρα
κοιτώντας ἀπορημένος
τίς ἀνοιχτές παλάμες του
Πόσες ἀπό τίς μέρες του ἀκόμα
ἄραγε
θά χρειαστεῖ νά δρομολογήσει στίς ράγες
μ’ ἕνα διαρκείας στό τσεπάκι
γιά τόν τομέα εὐθύνης του
πρώτη ὕλη
Ἡ λαιμαργία τῆς φωτιᾶς τήν ὥρα πού καλπάζει
μπορεῖ νά συγκριθεῖ μόνο μέ τήν κυβερνητική
σπουδή
τήν ὥρα πού ἀφαιμάσσει
Τό τριζοβόλημά της
ἴδιο μέ τό κυβερνητικό παραμιλητό
ὅταν κάνει ἀποτίμηση τοῦ ἔργου της
Τό πράσινο
καί οἱ ψηφοφόροι πού φωτοσυνθέτουν
εἶναι πάντα τά θύματα τ’ αποκαΐδια
τά πλούσια σέ τέφρα καί ἀναμνήσεις πίκρας
Ἐσύ τί ἔφταιγες
πού διατηροῦσες τήν αὐλή σου πάντα καθαρή
νοικοκύρης ἄνθρωπος καί κρυπτοφασίστας
ὥστε ν’ ἀποτελεῖς τώρα δομικό ὑλικό
παρασκευῆς μπετόν
στίς βαρέλες τοῦ ΤΙΤΑΝΑ
τά καρνάγια
Τά θαλασσοπούλια εἶναι οἱ κραυγές
πού πέμπουν τά καράβια
στά καρνάγια τους
ὅταν θαλασσοπαλεύουν
Κι ὅταν δέν βρίσκουν τόν στόχο τους
πετᾶνε σέ κάποιον ξερόβραχο
καί ἀσκητεύουν μέσα στίς ρυτίδες του
ἔλεγε ὁ καπετάνιος στόν δεύτερο
καθώς ἀπομάκρυνε ἀπ’ τό πηλήκιό του
τή ζεστή ἀκόμα κουτσουλιά τοῦ γλάρου
Ἄν δεῖς καί μαζεύονται πολλά
τράβα τή μπουρού γιά νά τά σκιάξεις
παράγγειλε
λαίλαπα
Ἀκόμα μνημονεύουν στό χωριό
ἐκείνη τήν πολύ παλιά ἱστορία
μέ τίς ἑκατοντάδες τά νεκρά πετούμενα
ὁλόγυρα στό ἔδαφος
πάνω καί κάτω ἀπ’ τά κλαριά τοῦ μοναχικού
πολυκαιρισμένου ἴταμου
ψηλά στή ράχη τῆς Βρυτζάχας
Κάποιοι εἶχαν ὑποστηρίξει τότε
πώς ἐπρόκειτο
γιά ὁμαδική αὐτοκτονία διαμαρτυρίας
ἕνεκα τῆς πυρπόλησης ὅλων τῶν φωλεῶν
καί κουρνιαγμάτων τους
ἀπό τόν δίποδο μακελάρη
